تبلیغات
دكترسیدمحسن اصغری نكاح، استادیاردانشگاه فردوسی مشهد، - آسیب های تیزهوش پروری و خلاقیت زدایی در كودكان
هوش و خلاقیت دو واژه جادویی هستند كه معمولا ذهن والدین را خیلی به خود مشغول می كنند و یكی از دغدغه های من در زمینه آموزش و پروش آسیب شناسی فعالیت های مربوط به استعدادهای یابی كودكان آسیب های ناشی از نگرش ها و روش های اشتباه در زمینه هوش و خلاقیت است در این نوشتار بخش هایی از یكی از مقاله های خودم را در این قسمت ارایه می كنم اصل این مقاله به عنوان سخنرانی در ارایه شده است 
وامیدوارم برای والدین معلمان مشاوران و مدیران  كارشناسان مفید باشد و افق های تازه و راهكارهای سازنده ای را به همراه داشته باشد.
 پرورش استعدادهای شناخت و بویژه افزایش خلاقیت كودكان یكی از آرزوهای والدین و یكی از غایت‌ها واهداف نظام­های­آموزشی است كه بویژه در دوره­دبستان در كانون­توجه متخصصان قراردارد.
 در دهه­های­اخیر نظام­تعلیم­وتربیت­ایران شاهد جریان نیمه­رسمی وچالش­انگیزی است كه تحت عنوان آماده­سازی كودكان برای قبولی در مدارس­سمپاد(تیزهوشان)آسیب­های تربیتی-روان­شناختی مختلفی را برای دانش­آموران­دبستانی(واخیرا راهنمایی) بهمراه داشته است كه یكی ازبرجسته‌ترین آن­ها،خلاقیت­زدایی و نتیجه­گرایی و آزمون­محوری است
درحالی كه  سیالی، انعطاف­پذیری، نوآورری و بسط  خصیصه­های اصلی تفكر خلاق اند لیكن برخی مدارس برای آماده­سازی دانش­آموزان برای قبولی­ در مدارس تیزهوشان برنامه­های آموزش فشرده و تست­زنی وآزمون­های مكرری را ارایه می­كنند،كه نه تنها برخلاف پرورش خلاقیت است بلكه باتاكید برتست­زنی و حافظه گرایی و با به بی­راهه كشاندن انرژی وانگیزه دانش­آموزانی كه حداقلی از استعداد و انگیزه درآن­ها و جود دارد،درنهایت خلاقیت­زدایی مضاعفی را نیز به آنهاتحمیل می­سازد.
 برنامه­هایی آماده سازی كودكان برای قبولی در مدارس تیزهوشان و برنامه های برخی از مدارس مدعی افزایش قبولی در تیزهوشان ،نمونه­های بارزی از برنامه­های خلاقیت­زدا وآسیب‌آفرین هستند كه باافزایش رقابت­گرایی،نتیجه­محوری،پرآموزی و حافظه­محوری، استرس­آفرینی بیش­ازحد،و با حذف اوقات فراغت تابستان و بعداز ظهرهای سال­تحصیلی،و بادسته­بندی كردن دانش­آموزان تحت عناوینی نظیر تیزهوش­ وغیر­تیزهوش،و زرنگ وكم­كار(یا تنبل) در نهایت فرصت­های طلایی تجربه­خلاقیت را تبدیل به ایجاددلزدگی و بی­اشتهایی نسبت به یادگیری اكتشافی می­نمایند وبا نگرشی­خوش­بینانه دانش­آموز را به یك ماشین تست­زن و مخزن­یادگیری غیرخلاقانه تبدیل می­سازد
.و در نهایت می توان گفت سرمایه­سوزی  و خلاقیت زدایی یكی از هدایای چنین برنامه­هایی برای نظام تعلیم و تربیت كشور است.راهكارهایی نظیر اصلاح شیوه­شناسایی تیزهوشان، تغییر رویه در جداسازی تیزهوشان از جریان عمومی با برنامه­هایی غنی­سازی،اصلاح نگرش والدین و معلمان، ارتقای شیوه نظارت سازمانی و تدوین قوانین وبرخورد مناسب با آسیب­آفرینی­ها وجرایم آموزشی نظیر تیزكوش­پروری، و ارزشمندسازی و گسترش برنامه­های واقعی خلاقیت­زا  از جمله راهكارهایی هستند كه به برون­رفت از بحران خلاقیت زدایی مضاعف كودكان در دوره دبستان تحت عنوان تیزهوشان كمك­می­نمایند.



طبقه بندی: مسایل و مشكلات كودكان، روانشناسی و آموزش كودكان دارای نیازهای ویژه( آموزش وپژه)،

.: Weblog Themes By VatanSkin :.